Velkomin

Velkominn á bloggið mitt. Ég ákvað að setja upp þessa síðu þar sem mér finnst mikil vöntun á umræðu um forvarnir og með þessu vil ég opna fyrir hana. Öllum er velkomið að koma með ábendingar tengt þessu efni.

Guð gefi mér æðruleysi
til að sætta mig við það
sem ég fæ ekki breytt
kjark til að breyta því
sem ég get breyttog vit
til að greina þar á milli.

Innskrįning






Tżnt lykilorš?
Advertisement
Forsķša
Afneitun er hęttuleg. PDF Prenta
mišvikudagur, 25 mars 2015

 
Fyrir um það bil 18 árum byrjaði sonur minn að drekka aðeins 12 ára gamall, sem leiddi hann síðar í neyslu eiturlyfja. Ástæðan fyrir því var mér óskiljanleg þá, þar sem hann hafði og fékk allt sem barn gat hugsað sér. Hann var glaðlegur, líflegur, blíður og yndislegur strákur sem ég elska mjög mikið og öllum þótti vænt um hann. Hann hafði gott hjarta og hefur sem betur fer enn. Hann var  góður í ýmsum íþróttum og var í þeim um tíma þegar hann var byrjaður í neyslu án þess að ég og fleiri áttuðum okkur á því, síðan fjaraði hann bara út. Hann var farin að ljúga og stela og orðinn mjög óheiðarlegur í alla staði, sem gerist þegar fólk er í neyslu. 

 

Žaš var mikiš įfall fyrir mig og mķna fjölskyldu žegar viš geršum okkur grein fyrir žvķ. Hann breyttist śr yndislegum syni og vin ķ reišan og mjög erfišan ungling. Hann flutti til mķn žar sem hann gat ekki bśiš hjį móšir sinni og hennar manni vegna žess aš žau geršu honum erfitt fyrir. Hann gat ekki dópaš ķ friši, žvķ žar voru komnar reglur sem hann žurfti aš fara eftir. Ég trśši nįnast öllu žvķ bulli sem hann sagši mér. Ég tók viš honum, hélt aš ég réši nś alveg viš hann. Nei žaš var nś aldeilis ekki allt fór śr böndunum hjį mér og minni fjölskyldu, en ég hélt aš žetta myndi nś lagast. Ég borgaši fyrir hann dópskuldir, lįnaši honum fyrir hinu og žessu, skuttlaši honum hingaš og žangaš og hélt aš allt myndi lagast viš žaš. Hann fór i mešferš og ég trśši žvķ aš nś vęri allt oršiš gott. Honum gekk svo vel ķ mešferšinni aš žaš var keypt eitt og annaš fyrir hann svo aš hann hefši žaš gott žegar hann kęmi heim aftur. En sama sagan endurtók sig aftur og aftur žvķ hann var ekki tilbśin aš hętta žessu lķferni eša gat ekki og alltaf sį ég ekki ķ gegnum žetta. Hann fór ekki ķ mešferš fyrir sjįlfan sig heldur til aš friša ašra. Ég var ķ mikilli afneitun į žetta og einnig hrikalega mešvirkur aš žaš var oršiš hęttulegt. Hafši žetta mjög mikil įhrif į mig og kom fram bęši ķ einkalķfi, leik og starfi. Žetta lét ég višgangast ķ mörg įr og var nęstum žvķ bśin aš fórna konu minni fyrir žennan óžvera og vegna afneitunar į žetta og hve mešvirkur ég var. Viš foreldrar förum ķ svo mikla afneitun og veršum svo mešvirk aš žaš er oršiš hęttulegt sjįlfum okkur. Meš tķmanum veršum viš jafnvel eins veik og žau ef viš gerum ekkert ķ žvķ. Viš byrjum aš leyna ašstęšum, ljśga fyrir žau og veršum eins óheišarleg og žau. Žaš er stašreynd og žvķ fyrr sem viš gerum okkur grein fyrir žvķ žvķ betra. Žegar börnin fara aš missa įhugan į nįmi, sporti, vinnu, svefnvenjur aš breytast og alltaf aš eignast nżja vini žarf aš fara aš skoša hvaš sé ķ gangi. Tala viš kennara, žjįlfara, atvinnurekanda og hlusta į vini og vandamenn. Žau vita meira en viš, sem trśum engu į žessa engla okkar. Ekki taka mark į žeim žau ljśga okkur full. Ef kennarar, žjįlfarar og atvinnurekendur og vinir segja annaš,trśiš žvķ. Žegar svona er komiš fyrir okkur sem ašstandendum og foreldrum, žurfum viš ekki sķšur į hjįlp aš halda en žau. Viš žurfum aš sękja hana og žau žurfa žess lķka.Ķ dag er ég bśin aš fį hjįlp og veit meir um žaš hvernig į aš taka į žessum mįlum og sonur minn lķka og nś fór hann fyrir sjįlfan sig og gengur žaš mjög vel ķ dag. Afneitun og afleišingar žess. Žeir sem eru ķ afneitun eins og ég var eiga ekki sjö dagana sęla. Ķ hvert skipti sem eitthvaš kemur upp ķ sambandi viš žann sem mašur er aš hylma yfir, hvort sem žaš er sonur, dóttir, maki, foreldri, systkyni, barnabarn eša einhver annar žį tökum viš bara meiri vandamįl innį okkur, léttum įbyrgšinni af öšrum og fyllumst sjįlf bara enn meiri kvķša og ótta. Meš žessu gerum viš honum (žeim og okkur) kleift į aš halda įfram ķ sķnu rugli, jafnvel svo įrum skipti og verša veikari og veikari. Mešan svo er gera žau ekkert ķ sķnum mįlum. Į endanum veršum viš svo hokin og veik aš buršast meš allan žennan pakka , bęši okkar og žeirra aš viš getum ekki horft upp meš hreina samvisku. Viš fyllumst af skömm ķ staš žess aš gera eitthvaš. En žar sem viš erum oršin svo óheišarleg, veik og mešvirk lķka, gerir žaš okkur léttara fyrir aš horfa framan ķ nęsta mann og segja aš allt sé ķ lagi, sem er aušvitaš haugalżgi. Hugsiš ykkur aš vera į žessum staš jafnvel bara śt af stoltinu einu saman eša einhverju öšru, eša hręddur viš įlit annara. Žaš kemur allaf aš žvķ aš allt springur, hvar stöndum viš žį. Fjölskyldan farin, tvķstrast ķ allar įttir og jafnvel bśinn aš missa allt. Žetta bitnar alltaf fyrst og fremst į žeim sem standa manni nęst, žeim sem mašur elskar. Žį er žaš stóra spurningin, hvaš ętla ég aš gera. Halda įfram aš safna ķ ruslapokann og lįta mér lķša ömurlega įfram eša gera eitthvaš ķ mįlunum (leita mér hjįlpar). Žį byrjar virkilega erfitt verk aš fara aš reyna aš pśsla fjölskyldunni saman eins vel og hęgt er. Ętla ég aš vera einlęgur ķ žvķ eša ekki. Ég reyndi żmislegt įšur en ég leitaši mér hjįlpar, en žaš gekk bara ekki upp žvķ ég fékk ekki žį eftirfylgni sem ég žurfti og hafši ekki kunnįttuna heldur til aš takast į viš žetta. Žannig aš ég endaši alltaf ķ sama farinu aftur. Ég var svo fullur af ótta aš ég žorši ekki aš takast į viš hlutina. Tók ekki einu sinni upp hanskann fyrir konu minni žegar svo bar undir, vegna žess aš ég var aš verja mig fyrir öll mķn mistök en ekki einhvern annan, svo mikiš var ég oršin mešvirkur, óttasleginn og veikur einstaklingur žegar ég sagši hingaš og ekki lengra, ég verš aš gera eitthvaš įšur en eitthvaš verra gerist, var oršinn andlega gjaldžrota. Ég veit aš žaš er erfitt aš komast śt śr žessu og aš taka slķka įkvöršun.. En aš hafa tekiš žį įkvöršun aš gera eitthvaš ķ mįlunum og vera jįkvęšur ķ žvķ og meš opin hug, žį er žaš bara gaman. Og lķfiš blasir viš į nż. Lįtiš stoltiš ekki standa ķ vegi fyrir ykkur, žiš eigiš betra skiliš. Ķ dag žakka ég fyrir hvern dag og aš eiga enn nśverandi konu mķna, börn okkar, barnabörn og son minn į lķfi. Žar sem ašstašan er til stašar hjį okkur Sušurnesja mönnum, vona ég aš žiš notfęriš ykkur žann stušning sem žar veršur aš finna. Eigiš góšan dag. Erlingur Jónsson
Smellir: 14889
feed0 Athugasemdir

Skrifa athugasemd
 
 
quote
bold
italicize
underline
strike
url
image
quote
quote
smile
wink
laugh
grin
angry
sad
shocked
cool
tongue
kiss
cry
minna | stærra
 

security image
Skrifaðu stafina sem eru sýndir


busy
 
< Fyrri   Nęsti >

Könnun

Ertu sįtt/ur aš Lundur sé aš hefja störf ķ Reykjanesbę?
 

Teljari

Gestir: 8241613