|
Neysla á fíkniefnum og öðrum vímugjöfum hefur stóraukist undanfarin misseri hér á Suðurnesjum sem og annarstaðar, þá séstaklega hjá “því miður“ mjög ungu fólki. Fjöldi annara vandamála skapast þessu tengt, bæði andlegt, líkamlegt, félagslegt og ekki síður fjáhagslegt.
Ef ekkert er að gert, getur verið fjári erfitt að koma sér út úr því ástandi, getur jafnvel orðið varanlegt. Það getur orðið miklu verra jafnvel hjá aðstandandendum því álagið getur verið yfirþyrmandi vegna mikillar afneitunar og meðvirkni. Mikið er um ræktun hér á svæðinu og næst því miður nema smá partur af þeirri framleiðslu eða vel innan við 10 % af þeirri framleiðslu, þykir víst samt nokkuð gott, einnig virðist landabruggun vera að aukast svo um munar hér á suðurnesjum. Allt er þetta ætlað til sölu og eitthvað til útfluttnings. Það er því mikill hagur fyrir okkur að hafa AUGUN VEL OPIN og tilkynna allt grunsamlegt. Markhópurinn er stór og eru engin aldursmörk eða undantekning á því. Ungt fólk, aldrað fólk og fólk sem hefur lítið, nú eða mikið á milli handanna en er veikt fyrir vímugjafanum. Slagsmál, ofbeldi , líkamlegt og andlegt, almenn reiði og félasgleg einangrun virðist vera að festa rætur hér og hefur þjóðfélagsástand okkar þar einnig mikið að segja. Ungt fólk undir aldri flykkist inn á öldurhúsin án nokkurra vandamála. Hvað er til ráða ? Ég held að fólk verði að hætta að stinga höfðinu í sandinn og fara að líta gaumgæfilega og af fullri alvöru í kringum sig, líta í eigin barm og gera eitthvað, leita sér fræðslu og aðstoðar áður en illa fer. Það er mjög auðvelt að ýta hlutunum á undan sér og láta sem ekkert sé, þetta líður hjá og líta í hina áttina. Þetta líður ekkert hjá og vandamálið fer ekkert, það versnar, sársaukinn, kvölin, óttinn, reiðin, samviskan, sjálfsmatið, þetta er ekki gott veganesti. Ástandið versnar og versnar og verður á endanum ill leysanlegt, oftar en ekki endar það með algjörri sundrung fjölskyldunar eða eitthvað þaðan af verra ef ekkert er að gert. Það er ekki gott að vera á þeim stað með sjálfan sig að vita eitthvað sem er ekki eins og það á að vera, líða illa vegna þess og þora ekki að segja eða gera neitt af ótta við að maður sé að gera eitthvað rangt. Í svo mikilli afneitun að geta ekki einu sinni að verið góður við sjálfan sig, klára ekkert af því sem manni langar til að gera. Það getur verið svo erfitt og langt frá því að vera góður staður að vera á. Við erum sjálf hinir mestu snillingar í því að láta okkur líða illa, erum sjálf okkur verst. Við getum betur, það veit ég, það sem þarf er bara taka skrefið, taka upp tólið og tala við rétta aðila.Helgina 21 og 22 janúar 2012 verður fjölskyldumeðferð hjá Lundi ef næg þáttaka næst og hentar hún öllum foreldrum, já og þér líka. Nánari upplýsingar og skráning í síma 772-5463 Eigið góðar stundir , Lundur Forvarnafélag. Erlingur Jónsson
Þetta netfang er varið fyrir ruslrafpósti, þú þarft að hafa Javascript virkt til að skoða það
 |
