|
Hvað gera foreldrar þegar hringt er í þau og sagt, pabbi/mamma ég er að deyja, ætla samt að halda áfram að dópa, það tekur því ekki að hætta.
Læknirinn hringdi í mig og sagði að ég ætti svona ca, tvær vikur og ég fengi póst eftir helgi því til staðfestingar. Hvaða bull er eiginlega í gangi í hausnum á fólki sem talar svona. Hugsa sér hvað fíknin og óttinn við að takast á við vandamálið/sjálfan sig er sterk og ógnvekjandi. Búin að brjóta sjálfan sig svo niður að manni eigi sér ekki viðreisnar von og sjálfsvirðingin er engin orðin sem gerir ástandið enn verra og þau þora ekki að berjast á móti af ótta við... HVAÐ..? Þetta er sorglegt til að vita og hvaða áhrif hefur svona símtal á foreldra eða þann sem fær slíkt, erfitt að útskýra og hvaða tilfinningar koma fram ( DOFIN ). Engu að síður mikið áfall, ótti og kvíði að heyra svona. Eins og ég hef oft sagt áður, þá er fólk svo gjörsamlega vanmáttugt gagnvart fíkniefnavandanum að getur í raun lítið annað gert en að biðja fyrir viðkomandi, biðja þess að hann öðlist styrk til að leita sér hjálpar og að sjá að það er til líf án dóps og áfengis. Það þarf að leggja mikið á sig við það að ná einhverjum bata og einnig til að viðhalda honum. Það er sárt og erfitt en því fylgir einnig mikil vellíðan, bara gefa því tíma. Þetta er ekki skammtíma lausn, heldur er þetta langtíma prógramm og það verður maður að íhuga vel og sætta sig við strax áður en maður leggur af stað. Þarftu aðstoð ? Villtu aðstoð ? Taktu þá upp h....... símann. Erlingur Jónsson 772-5463
 |
