|
Sum okkar verða fyrir einhverskonar áfalli í lífinu og getur það stundum verið mjög alvarlegt, oft finnst fólki eins og það hafi verið slegið utanundir með blautri tusku. Það er þó er yfirleitt alltaf einhver undanfari á því sem hefur gerst, en við sáum það bara ekki, vorum blind, eða afneitun í gangi hjá okkur.
Áfallið er þó mis mikið og margar ólíkar aðstæður og ástæður að baki. Áföllin eru misjafnlega erfið og getur oft verið erfitt að takast á við þau. Geta líka haft mismikil áhrif og afleiðingar á okkur. Það þarf því oft mikinn vilja og kjark til að takast á við þau. Það þarf að brjóta odd á oflæti sínu og viðurkenna að það sé veikleiki innan fjölskyldunar eða hjá sjálfum sér, losa sig við það stolt ef fólk er þá yfir höfuð stolt af neyslu fjölskyldu vina sinna, frekar en að það sé út af skömm. Ótti við álit annara á sér og sínum.Fólk þarf að fá mikinn vilja og taka einlæga og einhliða ákvörðun til að ná árangri í þessum málum.Einnig og ekki síður þarf og verður fólk að fá viðunandi ráðgjöf frá þeim fagaðilla ( t.d lækni ) sem vinnur að málinu. Í því tilfelli sem ég er að tala um í þetta skipti er mál sem tengist ungum fíkniefna neytanda sem tók of stóran skammt nú um hátíðirnar hér á Suðurnesjum og var við dauðans dyr.
Hringt var í foreldra þessa unglings og þeim tilkynnt um að hann væri á sjúkrahúsi og var óskað eftir nærveru þeirra. Þegar þau komu á sjúkrahúsið og sáu unglinginn sinn tengdan við fullt af tækjun og slöngum var eins og lífinu hafi verið kippt undan þeim. En hann var HEPPINN, fær einn séns í viðbót til að lifa. Þetta var þeim mikið áfall, því þau gerðu sér enga grein fyrir því í hve mikilli neyslu unglingurinn var í.
AFNEITUN OG BLINDNI FORELDRA.
Þau höfðu samband við mig þar sem þau voru algerlega ráðalaus, hvað hægt væri að gera og hvert skyldi leita. Eftir að við höfðum hist og rætt málin, talað við unglinginn og gert honum grein fyrir því hvert hann væri að stefna með líf sitt og hverju hann væri að fórna, áttaði hann sig ( VONANDI ) á því að þetta er ekki það sem hann vill. Hann var ekki að gera sér grein fyrir því hvað hann var að leggja á og gera fjölskyldu sinni mikinn skaða. Því síður áttuðu foreldrarnir sig á því hvað þau voru orðin illa stödd andlega. Unglingurinn tók einhliða ákvörðun, óskaði eftir því að þiggja hjálpina sjálfur sem er í boði og var þegar leitað aðstoðar fagaðilla sem þar átti við. Það er yfirleitt ýmislegt í boði fyrir þá sem vilja, fer eftir ástandi, áhuga og vilja einstaklingsins hver hjálpin og eftirmeðferðin er, en það verður að sækjast eftir aðstoðinni, það er staðreynd. ÞARFTU AÐSTOÐ ---- VILTU AÐSTOÐ ---- HAFÐU SAMBAND
Kveðja Erlingur Jónsson S: 772-5463 / 864-5452
Þetta netfang er varið fyrir ruslrafpósti, þú þarft að hafa Javascript virkt til að skoða það
 |
